Moody

şimdi heryerime kadar her kapıma her köşeme kadar yalnızım şimdi yine hızlı şimdi yine adım adım şimdi yine yenilenler heryere kadar yalnızlık saçıp savurana kadar dönülmezlikler şimdi yine yabancı bi yüz yeni olmak istemeyen kayıtsız bensiz onsuz ilk hatıralar elimde bir metal şimdi sarıp sarmalayan beni gönlümdeki metrajsız kara perdenin en ışıltılı fotoğrafını onsuz, nüshası yekte yek kalmış şuursuz hayalimin yıkıntılarının yağmacıları .Hiç kimseyi affetmeden atfedilmiş ruhuma benliğime her zikri reddederek çekip gitmek yeğliyorum kanlı yüzüm şimdi bu perde bu paraf bu satrın bir yerinden bu hikayenin en dışına .

ne bakıyosun amınakoyim kapat bakacağına arasana beni çaldırsana 

sıçmayın içinize, çok kirletmeyin kendinizi belki birgün çok sever biri, sizi .Acının en yenmez hali bu siz sakın banmayın.

siktir edeceksin ettirebiliceğin bişi bulup ona düşüceksin bi yandan siktir ettiğinede bineceksin gönlün kalmasın , sora efil efil.

birgün , fındıklı sırtlarında kazancı bayırında götüboklu cihangirin beynelminel keşleriyle dolu bi sokakta tam kendini bi bok sanmana ramak varken sevdiğini bulman gerektiğini anladığın vakit içine dolan en güzel ses bildiğin en güzel şarkıya intro olucak ve elinden kaçan ince bi çarşaf hışırtısıyla

sayısını nicesini bilmiyorum benim için kaçıncı, olucaktır diye günlerimden medet umarken sessiz sinmek içlere.Sahipsiz olmak neyden sebep ne gerek 

canım boş istiyo